Masz te drzewa przy domu? Uważaj, mogą ściągać szerszenie

Wybór roślin na działkę czy do przydomowego ogrodu to nie tylko kwestia wyglądu i cienia w upalne dni. Jak podkreślają obserwacje przyrodników, niektóre gatunki mogą znacząco zwiększać obecność owadów w najbliższym otoczeniu domu. Szczególnie problematyczne bywają drzewa takie jak jesion czy brzoza, które dla szerszeni stanowią wyjątkowo atrakcyjne źródło pożywienia.

Owady te nie pojawiają się przypadkowo – przyciąga je przede wszystkim łatwy dostęp do soków roślinnych oraz innych substancji bogatych w cukry.

W efekcie drzewa posadzone zbyt blisko budynku mogą stać się swoistym „magnesem” na szerszenie, co obniża komfort korzystania z tarasu, ogrodu czy nawet otwierania okien.

Dlaczego jesion przyciąga szerszenie?

Jesion należy do drzew szczególnie chętnie odwiedzanych przez szerszenie. Powodem jest jego sok, bogaty w węglowodany, który stanowi dla owadów łatwo dostępne źródło energii. Co istotne, szerszenie potrafią aktywnie uszkadzać młodą korę, aby zwiększyć wypływ słodkiej substancji.

Ten mechanizm sprawia, że wokół jesionów tworzą się miejsca intensywnego żerowania całych kolonii. Zjawisko nasila się zwłaszcza wtedy, gdy w otoczeniu brakuje innych źródeł pokarmu. W praktyce oznacza to, że jedno drzewo może przyciągać owady z dużej odległości.

Brzoza i „cukrowa pułapka” w ogrodzie

Podobnie działa brzoza, która również jest wyjątkowo atrakcyjna dla szerszeni. Jej soki zawierają dużą ilość cukrów, szczególnie w okresie wiosennym i późnym latem, kiedy intensywnie krążą w pniach i gałęziach.

Dodatkowo brzozy często są zasiedlane przez mszyce, które produkują spadź – kolejną substancję chętnie zbieraną przez owady. Połączenie tych dwóch czynników sprawia, że brzoza staje się dla szerszeni nie tylko źródłem energii, ale też miejscem polowań na inne owady potrzebne do karmienia larw.

Drzewa w ogrodzie a nieproszeni goście

Posadzenie jesionu lub brzozy zbyt blisko domu może prowadzić do realnych problemów w codziennym funkcjonowaniu. Szerszenie traktują takie miejsca jako naturalny obszar żerowania, co zwiększa ryzyko ich obecności przy oknach, drzwiach czy tarasie.

W konsekwencji mogą częściej wlatują do wnętrz budynków, zwabione zapachami jedzenia lub światłem. W skrajnych przypadkach stała obecność owadów może nawet sprzyjać zakładaniu gniazd w trudno dostępnych miejscach, takich jak podbitka dachowa czy szczeliny elewacji, co później wymaga interwencji specjalistów.